 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2010-03. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Herb Wrocławia - to jeden z symboli miejskich Wrocławia.
Spis treści |
edytuj Symbolika
Współczesny herb Wrocławia jest pięciopolowy. W prawym (kolejność heraldyczna, tj. odwrócona[1]) górnym rogu w czerwonym polu znajduje się ukoronowany Lew Czeski symbol przynależności do dawnej Korony Królestwa Czeskiego, w lewym górnym rogu czarny Orzeł Śląski (zgorzelec) w złotym polu z białą przepaską henrykowską na piersi i skrzydłach zwieńczoną krzyżem. W prawym dolnym, złotym polu znajduje się duża litera W od łacińskiej nazwy miasta Wratislavia, w lewym dolnym, czerwonym polu osadzona na odwróconej koronie głowa świętego Jana Ewangelisty (patrona kaplicy na ratuszu) w nimbie (brana również za głowę św. Doroty). W centrum tarczy mieści się srebrna misa z odciętą głową świętego Jana Chrzciciela, patrona katedry wrocławskiej.
|
|
edytuj Historia
edytuj 1530
1530-1938 i od 1990
Pierwszy herb Wrocławia z XIV wieku ustanowiono na dworze cesarza Karola IV. Dwa pola zajmuje głowa św. Jana Chrzciciela na misie, kolejne dwa czeski lew w koronie. Obecnie znajduje się on w jednym miejscu na świecie - sali herbowej zamku Wenzelschloss w Lauf koło Norymbergi. Symbolika XVI-wiecznego herbu mocno oddaje złożoną historię miasta. 12 lutego 1530 król czeski i węgierski, Ferdynand I Habsburg, nadał miastu drugi herb, co 10 lipca zostało jeszcze potwierdzone przywilejem herbowym przez cesarza Karola V Habsburga. Z przywileju herbowego:
 |
edytuj 1938
19 października 1938 naziści na rozkaz gauleitera Śląska Josepha Wagnera usunęli tradycyjny herb, zastępując go dwupolowym. W jego górnej, złotej części widniał orzeł śląski, a w czerwonej, dolnej Krzyż Żelazny - projektantem nowej tarczy był berliński prof. Schweitzer-Mjoelnir. Cytat z gazety z tego okresu:
|
|
|
|
Odwołanie do króla Fryderyka Wilhelma III wiąże się z wydaną przez niego we Wrocławiu 17 marca 1813 pod naciskiem pruskich patriotów odezwą An mein Volk (niem. Do mojego ludu), wzywającą do walki z Napoleonem. Wcześniej król ustanowił order Krzyża Żelaznego, wydał odezwę An Mein Volk (niem. Do mojego ludu) oraz pozwolił na formowanie ochotniczych freikorps, od których barw mundurowych pochodzą kolory współczesnej flagi niemieckiej.
edytuj 1948
Po II wojnie światowej i powrocie Wrocławia pod panowanie polskie na krótko - do roku 1948 - wrócono do tradycyjnego herbu. W lutym tego samego roku Miejska Rada Narodowa dokonała przeprojektowania starego herbu - lwa czeskiego przesunięto z pola I na III, głowę Jana Ewangelisty zlikwidowano, a w pierwotnym miejscu czeskiego lwa umieszczono białego, nieukoronowanego orła polskiego. Herb ten nigdy nie wyszedł poza fazę projektową. Jeszcze w 1948 herbem miasta stał się dwugłowy wizerunek orła wzorowany na średniowiecznej pieczęci wrocławskiego wójta - jeszcze starszej niż właściwy herb miejski. Autorem nowego herbu był historyk Karol Maleczyński.
W prawej (znów kolejność heraldyczna[1]), czerwonej połowie tarczy widniała połowa polskiego orła z głową zwróconą w lewo, w lewym, złotym polu umieszczona była połowa czarnego orła śląskiego z białą przepaską i głową zwróconą w prawo. Orły były nieukoronowane. Wiele osób do dziś kojarzy ten herb z Wrocławiem.
edytuj 1990
19 czerwca 1990 Rada Miejska przywróciła tradycyjny herb pięciopolowy.
W 1996 wybrano także logo promocyjne miasta, używane od tej pory podczas kampanii reklamowych - projektantem jest Paweł Pawlak.
edytuj Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Kolejność heraldyczna, w której patrzy się od stony rycerza trzymającego tarczę, zatem lewa strona tarczy herbowej to strona prawa, jeśli patrzy się na tarczę herbową z zewnątrz